سیاستگذاری عمومی

سیاستگذاری عمومی

تحلیل سیاست های مهاجرتی جمهوری اسلامی ایران در قبال مهاجرت افغان ها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد - مشهد - ایران
2 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد - مشهد - ایران
10.22059/jppolicy.2026.404278.2808
چکیده
این پژوهش با استفاده از چارچوب سه‌جریانی کینگدون، فرآیند سیاست‌گذاری مهاجرتی جمهوری اسلامی ایران در قبال اتباع افغانستانی در بازه ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ را تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که سیاست‌ها نتیجه تعامل سه جریان مستقل هستند: جریان مسئله (مهاجرت پس از تسلط طالبان، بحران‌های امنیتی و فشارهای اقتصادی-اجتماعی)، جریان راه‌حل (طرح‌هایی مانند کارت آمایش، بازگشت داوطلبانه و لایحه سازمان ملی مهاجرت) و جریان سیاست (تغییر دولت‌ها، نگرش عمومی و فشار نهادهای امنیتی). اگرچه رخدادهایی مانند سقوط کابل، پنجره‌های فرصت سیاستی ایجاد کرده‌اند، اما موانع ساختاری شامل نبود انسجام نهادی، ضعف راه‌حل‌های عملیاتی، کمبود منابع مالی و فقدان اراده سیاسی، مانع شکل‌گیری سیاستی منسجم و راهبردی شده است. بنابراین، سیاست مهاجرتی ایران عمدتاً واکنشی و کوتاه‌مدت بوده است. پژوهش بر لزوم تدوین قانون جامع مهاجرت، ایجاد نهاد هماهنگ‌کننده و تقویت همکاری‌های بین‌المللی تأکید می‌کند.
کلیدواژه‌ها
موضوعات


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 03 مرداد 1405