دانشیاردانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
10.22059/jppolicy.2026.411531.2858
چکیده
این مقاله با هدف ارائه چارچوبی فرآیندی و ترکیبی برای طراحی سیاستهای نوآوری مأموریتگرا در مواجهه با ابرچالش ها تدوین شده است. مسئله اصلی، ناکارآمدی سیاستهای سنتی و جزیرهای در مواجهه با این مسائل چندبعدی و بههمپیوسته است که رویکردی نظاممند را ضروری میسازد. همچنین، تلاشهای پیشین در این حوزه علیرغم نقاط قوت، دارای کاستیهایی هستند که ارائه چارچوبی ترکیبی را توجیه میکند. در پاسخ به این خلأ، مقاله چارچوبی ۹ مرحلهای پیشنهاد میدهد: ۱) صورتبندی ابرچالش و ابعاد آن، ۲) تعریف مأموریتها، ۳) تعیین بخشهای اثرگذار و اثرپذیر، ۴) شناسایی بازیگران و ذینفعان، ۵) تعیین کارکردهای کلیدی و نگاشت نهادی، ۶) تعریف پروژههای پژوهش و نوآوری، ۷) طراحی آمیزه سیاستی، ۸) تعیین سازوکارهای راهبری و اجرا، و ۹) طراحی سیستم پایش، ارزیابی و یادگیری. این چارچوب با ویژگیهایی همچون رویکرد گامبهگام، حکمرانی فرابخشی، برنامهریزی یکپارچه، تلفیق علم و سیاست، یادگیری مستمر و هدایت فعال بازارها، از سیاستگذاری جزیرهای عبور کرده و راهکاری نظاممند برای مواجهه با ابرچالشها ارائه میدهد.