بر اساس قانون اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ قانون اساسی، شورای رقابت دارای دو صلاحیت قضاوتی و تنظیمگری بازارهای انحصاری است که مستند به بند 5 ماده 58 قانون مذکور _ضمن اعطای شأنیت سیاستگذاریبه شورای رقابت_ یکی از اشکال آن، تنظیمگری قیمتی است. این شورا در سالهای اخیر در بازارهای مختلف به این تنظیمگری پرداخته و روشهای متنوعی بهکار گرفته است. با این حال، اقدامات آن در برخی موارد با انتقاداتی مواجه شده و از سوی برخی و نیز دیوان عدالت اداری، گاه مصداق «قیمتگذاری» مستقیم و فراتر از اختیارات قانونی تلقی شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی مفهوم، حدود و تمایز «تنظیمگری قیمتی» شورا با «قیمتگذاری» میپردازد و با نگاهی به رویه عملی شورا و آرای دیوان عدالت اداری، چگونگی نظارت بر این امر را مورد تحلیل قرار میدهد. یافتههای حاصل از این پژوهش تمیز این دو مفهوم و احراز وجود صلاحیت تنظیمگری قیمتی برای شورا در مقام یک سیاستگذار در حوزه رقابت میباشد تا از فراسوی این صلاحیت با ابزارهای متنوع قانونی مبادرت به تنظیم بازار کالاها و خدمات انحصاری نماید.
علاءالدینی، امیرعباس. (1405). شورای رقابت؛ از تنظیمگری تا سیاستگذاری رقابتی. سیاستگذاری عمومی، 12(2)، 129–149. https://doi.org/10.22059/jppolicy.2026.107805
MLA
علاءالدینی، امیرعباس. "شورای رقابت؛ از تنظیمگری تا سیاستگذاری رقابتی"، سیاستگذاری عمومی، 12، 2، 1405، 129–149. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107805
HARVARD
علاءالدینی، امیرعباس. (1405). 'شورای رقابت؛ از تنظیمگری تا سیاستگذاری رقابتی'، سیاستگذاری عمومی، 12(2), pp. 129–149. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107805
CHICAGO
علاءالدینی، امیرعباس، "شورای رقابت؛ از تنظیمگری تا سیاستگذاری رقابتی." سیاستگذاری عمومی، 12 2 (1405): 129–149, doi: 10.22059/jppolicy.2026.107805
VANCOUVER
علاءالدینی امیرعباس. شورای رقابت؛ از تنظیمگری تا سیاستگذاری رقابتی. سیاستگذاری عمومی. 1405;12(2):129–149. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107805