بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

10.22059/jppolicy.2026.107804

چکیده

این مقاله با هدف معرفی و بررسی رهیافت «همیاری عمومی» بعنوان چارچوبی مشارکت‌محور در سیاستگذاری تلاش دارد مفهوم مشارکت عمومی را از سطحی انتزاعی و کلی به ابزاری اجرایی و قابل بهره‌برداری برای سیاستگذاران تبدیل کند. با گذار از نگرش‌های صرفاً اقتصادی به توسعه، مشارکت عمومی جایگاهی محوری یافته و به یکی از ارکان حکمرانی خوب بدل شده‌است. دراین راستا، رهیافت همیاری عمومی تلاش دارد تا سیاستگذار را در تعیین نحوه مشارکت یاری رساند. ازاین‌رو همیاری عمومی بمثابه یک جعبه‌ابزار در دست سیاستگذار خواهد بود تا ضمن تعیین هدف از مشارکت عمومی و نیز بر اساس مخاطب و بستر سیاست، درخصوص سطوح مشارکت، مراحل و ابزارهای مشارکت در قالب یک برنامه عملیاتی تصمیم‌گیری نماید. دراین مقاله به اختصار به بسترهای بهره‌گیری از رهیافت همیاری عمومی در سیاستگذرای شهری اشاره می‌گردد تا پتانسیل کاربردی این مفهوم روشن گردد. هرچند سیاستگذاری شهری تنها یکی از ظرفیت‌های بکارگیری همیاری عمومی است و گستره بهره‌گیری ازاین رهیافت به‌اندازه دامنه مشارکت عمومی فراخ خواهد بود.

کلیدواژه‌ها

مراجع

  1. Alavitabar, A. (2000). Participation in urban affairs management: A study of citizen participation model in urban management (Vol. 1). Organization of Municipalities Publications. {In Persian}
  2. Alipour, P., Zahedi, M. J., & Shiani, M. (2009). Trust and participation (A study of the relationship between trust and social participation in Tehran). Iranian Journal of Sociology, 10(2), 109-135. {In Persian}
  3. Ashtarian, K. (2012). An introduction to the method of cultural policy. Jameh Shenasan. {In Persian}
  4. Ashtarian, K., & Amirzadeh, R. (2014). Investigating the effects of virtual social networks on political participation (Case study: Tehran city). Politics Quarterly, 45(4), 825-841. {In Persian}
  5. Cascetta, E., & Pagliara, F. (2013). Social and Behavioral Sciences, 87, 103-116.
  6. Clarke, D., & Brighman, S. (2013). Beyond the Tools: Four Critical Elements for Good Public Engagement. American Planning Association.
  7. COI (Central Office of Information). (2009). Effective Public Engagement. Prepared for Cabinet Office, UK.
  8. Creighton, J. L. (2013). The public participation guide: Making better decisions through citizen participation (N. Barkpour et al., Trans.). Shahr. {In Persian}
  9. Crozier, M. (2011). The humble state, the modern state: Strategies for another change (M. Vahid, Trans.). Rokhdad-e No. {In Persian}
  10. Fazeli, N., Kazemian, G., & Ramzannasrati, M. (2015). The cultural function of urban management in promoting citizen participation culture for local affairs management. Iranian Association for Cultural and Communication Studies Quarterly, 11(39). {In Persian}
  11. Health Canada. (2000). Health Canada Policy Toolkit for Public Involvement in Decision Making. Ottawa, Ontario.
  12. Health Canada. (2016). Guidelines on Public Engagement. Minister of Health, Ottawa.
  13. HEFCE (Higher Education Funding Council for England). (2006). London.
  14. org. (n.d.). Association for Public Participation.
  15. Khakpour, B., Mafi, E., & Bavanpouri, A. (2009). The role of social capital in sustainable neighborhood development (Case study: Koodi Sajjadieh, Mashhad). Journal of Geography and Regional Development, (12), 55-81. {In Persian}
  16. Kotler, P., & Lee, N. (2019). Social marketing (H. Shirazi, Trans., 3rd ed.). Center for Tehran Studies and Planning. {In Persian}
  17. Meidari, A. (2006). An introduction to the theory of good governance. Social Welfare Quarterly, 6(22), 261-287. {In Persian}
  18. Mirzaeibrahimi, R. (2006). Strategies for implementing reforms in the government sector from Stiglitz's perspective. Economy and Society Quarterly, (7), 54-77. {In Persian}
  19. Moeini, S. R., & Hadizadeh, T. (2015). Social factors affecting neighborhood orientation of populations in two selected northern and southern contexts of Tehran. Social Sciences Quarterly, Islamic Azad University, Shushtar Branch, 9(1). {In Persian}
  20. Mohammadi, M. A., Shiani, M., & Roshanfekr, P. (2010). Factors related to citizen identity in Tehran. Social Welfare Quarterly, 10(38), 65-89. {In Persian}
  21. Momeni, F., & Amini Milani, M. (2011). Empowerment and sustainable development in the third and fourth development plans of Iran with Amartya Sen's approach. Social Welfare Quarterly, 11(42). {In Persian}
  22. (2009). Focus on Citizens: Public Engagement for Better Policy and Services.
  23. Pasandideh, A. (2013). The Islamic model of happiness. Dar al-Hadith. {In Persian}
  24. Praxis Group. (2012). Public Engagement Framework. For the city of Fort Saskatchewan.
  25. Razmi, M. J., & Sedighi, S. (2012). Requirements for realizing good governance to achieve human development. The Fourth National Conference on Economics, Islamic Azad University, Khomeinishahr Branch. {In Persian}
  26. Rezazadeh, R., & Selseleh, A. (2010). A review of asset-based sustainable neighborhood development policies with emphasis on social and physical capitals. Journal of Art University, (4), 121-139. {In Persian}
  27. Rowe, G., & Frewer, L. J. (2005). A Typology of Public Engagement Mechanism. Science, Technology and Human Values, 30(2), 251-290.
  28. Sardarnia, K., & Shakeri, H. (2015). Urban governance in Iran: Pathology and strategic suggestions. Development Strategy Quarterly, (42). {In Persian}
  29. Sasanpour, F., et al. (2015). The position of neighborhood in sustainable urban development (Case study: neighborhoods of District 10 of Tehran Municipality). Human Geography Research Quarterly, 47(1), 159-176. {In Persian}
  30. SLC (Salt Lake City). (2012). Public Engagement Guide.
  31. UN HABITAT. (n.d.). Global Campaign on Urban Governance: Principles.
  32. (1997). Culture and development (An anthropological approach to development) (M. Fazeli & N. Fazeli, Trans.). Organization of Printing and Publishing, Ministry of Culture and Islamic Guidance. {In Persian}
سیاستگذاری عمومی
دوره 12، شماره 2
تیر 1405
صفحه 86-102

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار