پارکهای علم و فناوری بهعنوان یکی از نهادهای کلیدی در زیستبوم نوآوری، نقش مهمی در شکلگیری، رشد و تجاریسازی شرکتهای دانشبنیان دارند و از الزامات حرکت بهسوی اقتصاد دانشبنیان محسوب میشوند. با وجود گسترش کمّی این نهادها در طی دو دهه اخیر، شواهد نشان میدهد که این توسعه لزوماً به بهبود کیفی عملکرد و تحقق اهداف مورد انتظار منجر نشده است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تحلیل مؤلفههای راهبردی پارکهای علم و فناوری ایران، از طریق شناسایی و تحلیل چالشهای مؤثر بر عملکرد آنها و نیز استخراج الزامات و اقدامات راهبردی بهبود مبتنی بر الگوی کرفت انجام شده است. یافتهها نشان میدهد پارکهای علم و فناوری با پنج دسته چالش اصلی مواجهاند: مالی-اقتصادی، زیرساختی، زیستبوم نوآوری، نهادی-حکمرانی و فرهنگی-محیطی. نتیجه آنکه این چالشها ریشه در شکافهای نهادی و ناهمراستایی سیاستها با سازوکارهای اجرایی دارند و رفع آنها نیازمند رویکردی یکپارچه و مبتنی بر اصلاحات حکمرانی نوآوری است.
نصری، شهره، فرازکیش، مهدیه، پاک نیت، مریم و حیرانی، حسین. (1405). پارکهای علم و فناوریِ ایران در تنگنای توسعه: تحلیل و بازخوانیِ مؤلفههای راهبردی بر پایه الگوی کرفت. (e107521). سیاستگذاری عمومی، ()، e107521 https://doi.org/10.22059/jppolicy.2026.413952.2885
MLA
نصری، شهره، فرازکیش، مهدیه، پاک نیت، مریم، و حیرانی، حسین. "پارکهای علم و فناوریِ ایران در تنگنای توسعه: تحلیل و بازخوانیِ مؤلفههای راهبردی بر پایه الگوی کرفت" .e107521 ، سیاستگذاری عمومی، ، 1405، e107521. doi: 10.22059/jppolicy.2026.413952.2885
HARVARD
نصری، شهره، فرازکیش، مهدیه، پاک نیت، مریم، و حیرانی، حسین. (1405). 'پارکهای علم و فناوریِ ایران در تنگنای توسعه: تحلیل و بازخوانیِ مؤلفههای راهبردی بر پایه الگوی کرفت'، سیاستگذاری عمومی، (), e107521. doi: 10.22059/jppolicy.2026.413952.2885
CHICAGO
نصری، شهره، فرازکیش، مهدیه، پاک نیت، مریم و حیرانی، حسین، "پارکهای علم و فناوریِ ایران در تنگنای توسعه: تحلیل و بازخوانیِ مؤلفههای راهبردی بر پایه الگوی کرفت." سیاستگذاری عمومی، (1405): e107521, doi: 10.22059/jppolicy.2026.413952.2885
VANCOUVER
نصری شهره، فرازکیش مهدیه، پاک نیت مریم، حیرانی حسین. پارکهای علم و فناوریِ ایران در تنگنای توسعه: تحلیل و بازخوانیِ مؤلفههای راهبردی بر پایه الگوی کرفت. سیاستگذاری عمومی. 1405;():e107521. doi: 10.22059/jppolicy.2026.413952.2885