بررسی رابطه‌ حاکمیت ملی-محلی در تهران بر پایه‌ قانون اساسی

نوع مقاله: مقاله اصلی

نویسندگان

1 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی

2 کارشناس ارشد برنامه ریزی توسعه منطقه ای دانشگاه علامه طباطبائی

3 کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه علم و فرهنگ

چکیده

در این نوشتار، با توجه به شرایط موجود مدیریت کلان‌شهر تهران، موانع پیش‌روی اجرای قانون اساسی، با هدف تنظیم رابطه پایدار میان حاکمیت ملی و محلی بررسی می‌شود. قانون اساسی از خلال نظام شورایی رویکردی بر پایه‌ی قدرت سپاری دارد اما مشکلات کنونی تهران به وجود اغتشاش در این رابطه دلالت دارد. از آنجا که مجموعه‌ای از تنظیمات سیاسیِ رسمی ‌و غیررسمی‌ با میانجی‌گری تداخلات میانِ بسترِ ساختاری، فرهنگ سیاسی و بازیگران سیاسی، وجود دارد، بررسی موانع اجرای قانون اساسی بر اساس روابط میان ساختار، فرهنگ و عاملیت صورت می­گیرد. این پژوهش از نوع کاربردی است. یافته‌ها بر اساس روش دلفی، از نظرات خبرگان بدست آمد و پس از اجرای سه راند با روش تحلیل محتوی کیفی دسته‌بندی و با آزمون فریدمن رتبه‌بندی شد. نتایج‌‌ نشان داد که «تمرکزگرایی ساختار حاکمیت ملی به علت ترس از تضعیف قدرت» و «وجود اقتصاد سیاسی رانت پایه» در سطح ساختاری سبب اغتشاش در تنظیم رابطه‌ی حاکیمت ملی و محلی در تهران شده است.

کلیدواژه‌ها