The study of Public Political Voice with an Emphasis on the Role of Social Media: Towards a Grounded Theory

Document Type : Original Article


1 Sociology Faculty Member, Allameh Tabataba'i University

2 PhD Candidate of Political Sociology, Allameh Tabataba'i University


For the purpose of studying the development process of political voice, the campaign activists (#مادرم_ایرانی_است_من_کجایی_ام) were interviewed and the content of the most retweeted messages were qualitatively analyzed. Findings depict that “organize first, protest later” prepared a division of work between activist mothers, officials, NGO’s, and Journalists and some strategies like: preventing politicization, distribution in the virtual space after consensus between policy actors and intertextual reasoning were implemented. The social media became a ground for parts of the campaign to share contents and narrate, familiarize, organize and notify, do hashtag activism, recognize each other’s voice and try to make the voice heard by people and officials out of the campaign. The most important contexts are: the shortage of trust, negative cultural attitude to immigrants, antagonistic political environment, international (the insecure Middle East, international support), and social media (impossibility of incarceration of voice and facilitation of horizontal and vertical relations)


1 - تاجیک، محمد رضا؛ خداخواه آذر، سمیه (1395)، رسانه‌های اجتماعی مجازی و عرصۀ سیاست در ایران (بررسی موردی انتخابات دهم ریاست جمهوری و کارناوال‌های شهری در تهران)، فصلنامه سیاست، شماره 39 : 553-572
2 - تونکیس، فران (1387)، اعتماد و سرمایه اجتماعی، ترجمه محمد تقی دلفروز، تهران، انتشارات پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
3 - تیلی، چارلز (1392)، دموکراسی: جامعه شناسی تاریخی تحولات دموکراتیک، تهران، انتشارات جامعه­شناسان
4 - خانیکی، هادی و الوندی، پدرام، (1389)، رسانه های شهروندی و حوزه عمومی جایگزین (مطالعه موردی پنج سایت فعال رونامه نگاری شهروندی در ایران)، فصلنامه علوم اجتماعی، شماره 51 : 139 تا 188
5 - خانیکی، هادی و خجیر، یوسف (1398)، ظرفیت ها و چالش های شبکه‌های اجتماعی مجازی برای جامعه مدنی ایران، فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین. دوره 5، شماره 17: 35 تا 69
6 - رحمانی‌زاده دهکردی، حمید رضا (1394)، سویه‌ها‌ی غیردموکراتیک فضای مجازی و ساختار سیاسی، اجتماعی دولت. فصلنامه دولت پژوهی. دوره 1، شماره 3 : 81 تا 110
7 - رضایی، محمد و پورعسگری، مریم (1395)، فیس‌بوک و رفتار انتخاباتی (مطالعه انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1392 ایران)، فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین. دوره 2، شماره 5: 1 تا 32
8 - رهبر قاضی، محمود رضا. مسعودنیا، حسین. صادقی نقدعلی، زهرا و پوره، امیرحسین ، (1396). نقش شبکه های اجتماعی مجازی در تمایل به مشارکت انتخاباتی و جهت گیری های سیاسی (مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه های شهر اصفهان). فصلنامه پژوهش­های ارتباطی. شماره 86 : 125 تا 146
10 - زین‌آبادی، مرتضی (1387)، اعتماد اجتماعی، پژوهش‌نامه پژوهشکده تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، شماره 16
11 - سعیدی، سید رحیم؛ جعفری، علی (1397)، نقش فناوری‌های نوین ارتباطی بر درگیرشدگی مدنی شهروندان شهر اردبیل، فصلنامه مطالعات رسانه‌ای. شماره 41: 103 تا 113
12 - عالی زاد، اسماعیل و ابراهیم طاری، نازگل (1396). عضویت در شبکه های اجتماعی مجازی و فعالیت در عرصه عمومی غیرمجازی (با تأکید بر دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر تهران). فصلنامه مطالعات رسانه‌های نوین. شماره 10 : 89 تا 112
عبداللهیان، حمید و شیخ انصاری، مهین (1395)، مفهوم سازی و عملیاتی کردن کنش ارتباطی هابرماس در فیسبوک. فصلنامه جامعه‌پژوهی فرهنگی، دوره 7، شماره 3 : 87 تا 116
13 - کاستلز، مانوئل (1396)، شبکه‌های خشم و امید: جنبش‌های اجتماعی در عصر اینترنت، ترجمه مجتبی قلی‌پور، تهران، نشر مرکز، چاپ سوم
14 - کاستلز،مانوئل (1389)، عصر اطلاعات: قدرت هویت، ترجمه حسن چاوشیان، تهران، انتشارات گام نو، چاپ 6
15 - مصلی‌نژاد، عباس (1397)، سیاستگذاری ارتباطات در عصر شبکه و جنبش‌های اجتماعی، فصلنامه سیاستگذاری عمومی، دوره 5، شماره 1: 147 تا 165
16 - میناوند، محمد قلی (1384)، اینترنت و توسعه سیاسی: حوزه عمومی در فضای سایبرنتیک. فصلنامه پژوهش سیاست نظری، دوره 2، شماره 2: 119 تا 146
17- Arendt, H. (1958), The Human Condition, Chicago: Chicago University Press
18- Bauman, Z. (2001), The Individualized Society, Cambridge, Polity Press
19- Breindl, Y. and Gustafsson, N. (2011), ‘Leetocracy: Networked political activism or the continuation of elitism in competitive democracy’, in: Araya, D., Breindl, Y. and Houghton, T. J. (eds.) Nexus: New intersections in internet research. Peter Lang, New York: 193–211
20- Couldry, Nick (2010), Why Voice Matters: Culture and Politics after Neoliberalism, London, Sage Publications
21- Couldry, Nick. Livingstone, Sonia and Markham, Tim (2006), Media consumption and the future of public connection. ESRC/AHRC Cultures of Consumption Programme
22- Highfield, Tim (2016), Social Media and Everyday Politics. Cambridge, Polity Press
23- Hirschman, Albert O. (1970), Exit, Voice, and Loyalty: Responses to Decline in Firms, Organizations, and States, Cambridge, Massachusetts and London: Harvard University Press
Hirschman, Albert O. (1993), Exit, Voice, and the Fate of the German Democratic Republic: An Essay in Conceptual History, Princeton University: World Politics, 45 (2): 173-202
24- O’Donnell, Guillermo (1986), On the Fruitful Convergences of Hirschman’s Exit, Voice and Loyalty and Shifting involvements: Reflections from the Recent Argentine Experience, the Helen Kellogge institute for International Studies
25- Papacharissi. Zaza (2002), The virtual sphere: The internet as a public sphere, New Media and Society, 4 (1): 9-27
26- Tufekci, Zeynep (2017), Twitter and Tear Gas: The power and fragility of networked protest, New haven & London, Yale University Press
27- Zurn, Christopher F. (2015), Axel Honneth A Critical Theory of the Social, Cambridge, Polity Press
منابع اینترنتی
28 - مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی (1398). ضریب نفوذ اینترنت در کشور.
29 - مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) (1398). 70 درصد مردم ایران حداقل از یکی از شبکه های اجتماعی مجازی استفاده می کنند.