Iranian Journal of Public Policy

Iranian Journal of Public Policy

Designing of Policy Making Model of Renewable Energy Development in Iran

Document Type : Research Article

Authors
Abas Monavariyan 1
Sirous Vatankhah Moghaddam 2
Mohammad Ali Shah Hoseini, 3
Seyed Kamal Vaezi 4
Younes Noorollahi 5
1 Professor of Management, Tehran University
2 Public Policy PhD Student, Alborz Campus, Tehran University
3 Associate Professor of Magement, Tehran University
4 Associate Professor of Management, Tehran University
5 Associate Professor of Renewable Energies and Environment, Tehran University
10.22059/jppolicy.2020.77616
Abstract
Aim of this research is to describe policy making of development of the renewables in the country. Method of the research is grounded theory. Data is gathered through interview with managers and experts of different related organizations to renewable energy. Analysis of the data has been done in three stages of open coding, axial coding and selective coding and in addition to determining of core phenomenon or category, casual, contextual, intervening conditions, strategies and consequences of development of renewables in I.R.Iran have been explained. In final, paradigmatic model of policy making of renewable energy has been drawn.   
Keywords
Renewable Energy
Development
Policy
Policy Making
Grounded Theory
  1. استراس، آنسلم، وکوربین، جولیت (1393). اصول روش تحقیق کیفی، نظریه مبنایی، رویه­ها و شیوه­ها. ترجمه بیوک محمدی. تهران: انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
  2. الهی، شعبان، و غریبی، جلیل، و مجیدپور، مهدی، و انواری­رستمی، علی­اصغر (1394). مسیر اشاعه فناوریهای انرژیهای تجدیدپذیر: رویکرد نظریه­سازی بنیادی. نشریه علمی – پژوهشی مدیریت نوآوری، سال چهارم، شماره 2.
  3. امامی­میبدی، علی، و جنگآور، حسن، و نوراللهی، یونس، و ستاریفر، محمد، و خورسندی،  مرتضی (1396). بررسی و تحلیل تأثیر توسعه انرژیهای تجدیدپذیر بر شاخصهای کلان اقتصادی. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، دوره 7، شماره 24، صص 137-158.
  4. بریمانی، مهدی، و کعبی­نژادیان، عبدالرزاق (1393). انرژیها­­ی تجدیدپذیر و توسعه پایدار درایران. دو فصلنامه علمی- تخصصی انرژیهای تجدیدپذیر و نو، شماره اول، صص 21-26.
  5. خواستار، حمزه (1388). ارایه روشی برای محاسبه پایایی مرحله کدگذاری در مصاحبه های پژوهشی. فصلنامه علمی-پژوهشی روش شناسی علوم انسانی، سال 15، شماره 58، صص 161-174.
  6. دیواندری، علی، و کرمانشاه، علی، و اخلاصی، امیر (1391). ارائه مدل برندسازی برای کلان پروژههای تفریحی، اقامتی، گردشگری و ورزشی کشور با رویکرد بومی براساس تئوری مبتنی بر دادهها. پژوهشنامه بازرگانی، شماره 65، صص 27-64. تهران.
  7. سازمان انرژیهای نوی ایران (سانا) (1396). ضرورت توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران. تهران.
  8. سازمان انرژیهای تجدیدپذیر و بهره­وری انرژی برق (ساتبا) (1397). درگاه اینترنتی سازمان: http://www.satba.gov.ir/
  9. صادقی، حسین، و خاکسارآستانه، سمانه (1393). ارائه یک الگوی بهینه توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران با استفاده از رویکرد بهینه­یابی استوار. پژوهنامه اقتصاد انرژی ایران. سال سوم، شماره 11، تابستان 1393، صفحات 159-194.
  10. صادقی، سیدکمال، و سجودی، سکینه، و احمدزاده­دلجوان، فهیمه (1396). تاثیر انرژیهای تجدیدپذیر بر رشد اقتصادی و کیفیت محیط زیست در ایران. فصلنامه پژوهشهای سیاستگذاری و برنامه­ریزی انرژی، سال سوم، شماره 6، بهار 1396، صص 171-202.
  11. عباسی­گودرزی، علی و ملکی، عباس (1396). سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در بهره­برداری بهینه از منابع انرژی تجدیدپذیر. فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری­عمومی، دورە 7، شمارە 23.
  12. قزلباش، اعظم، و هوشمند، محمود، و نعمتی­خیرآبادی، سیدمهدی (1394). بررسی اسناد بالادستی و قوانین و مقررات مرتبط با تولید برق با استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر در ایران. دوفصلنامه دانشنامه حقوق اقتصادی )دانش و توسعه سابق( دوره جدید، سال بیست و دوم، شماره 7.
  13. ملکی، عباس (1393). سیاست گذاری انرژی. تهران: نشر نی.
  14. منوریان، عباس (1394). اجرا و ارزیابی خط­مشی عمومی. تهران، مهربان نشر.
  15. هاولت، مایکل و اِم، رامش (1380). مطالعه خط­مشی عمومی، ترجمه عباس منوریان و ابراهیم گلشن، تهران: انتشارات مرکز آموزش مدیریت دولتی، چاپ اول.
  16. یارمحمد، محمد­حسین (1393). ارائه مدل مدیریت منابع انرژی (با استفاده از روش برنامه­ریزی خطی). مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، کد موضوعی 310، شماره مسلسل 13781. تهران.
  17. Anderson, James E. (2003). Public policymaking An Introduction, FIFTH EDITION, New York: Houghton Mifflin.
  18. Azuela, Gabriela Elizondo and Barroso, Luiz Augusto (2011). Design and Performance of Policy Instruments to Promote the Development of Renewable Energy: Emerging Experience in Selected Developing Countries. The World Bank, Washington, DC.
  19. Beier, J.and Thiede, S. and Herrmann, C. (2017). Energy flexibility of manufacturing systems for variable renewable energy supply integration: Real-time control method and simulation. Journal of Cleaner Production; 141, 648-661.
  20. Creswell, J. W. (2012). Educational Research: Planning, Conducting,
    and Evaluating Quantitative and Qualitative Research (fourth edition).
    Pearson College Division.
  21. De Vos, Rolf and Sawin, Janet (2012). READY Renewable Energy Action on Deployment Presenting: The ACTION Star; six policy ingredients for accelerated deployment of renewable energy. First edition. Elsevier.
  22. Frank, Oliver and Dorfinger, Pia and Fischer, Tibor and Simstich, Yannik and Prawatky, Laura and Westphal, Marten (2017). Status and Perspectives for Renewable Energy Development in the UNECE Region 2017, ADVANCED VERSION. Deutsche Energie-Agentur GmbH (Dena), Germany.
  23. Griffiths, Steven (2017). Renewable energy policy trends and recommendations for GCC countries. Springer.
  24. Heshmati, Almas and Abolhosseini, Shahrouz and Altmann, Jörn (2015). The Development of Renewable Energy Sources and its Significance for the Environment. Singapore: Springer Science+Business Media.
  25. IEA (2011). Deploying Renewables 2011 – Best and Future Policy Practice. OECD/IEA. Paris: International Energy Agency.
  26. IEA (2012). Six policy actions for accelerated deployment of renewable energy. IEA‐implementing agreement on Renewable Energy Technology Deployment (IEA‐RETD).
  27. IRENA (2012).Evaluating Policies in Support of The Deployment of Renewable Power. International Renewable Energy Agency (IRENA).
  28. IRENA (2013). Renewable Energy Innovation Policy: Success Criteria and Strategies. International Renewable Energy Agency.
  29. IRENA (2014). Evaluating Renewable Energy Policy: A Review of Criteria and Indicators for Assessment. International Renewable Energy Agency.
  30. IRENA (2015). Renewable Energy Target Setting. International Renewable Energy Agency.
  31. IRENA (2015). Renewable Energy Technology Innovation Policy A Process Development Guide. International Renewable Energy Agency.
  32. IRENA (2015b). Renewable Energy Auctions: a Guide to Design, June. International Renewable Energy Agency.
  33. IRENA, OECD/IEA and REN21 (2018). Renewable Energy Policies in a Time of Transition. International Renewable Energy Agency.
  34. Johansson, B., Thomas and Turkenburg, Wim (2004).Policies for renewable energy in the European Union and its member states: an overview. Elsevier.
  35. Jordan-Korte, Katrin (2011). Government Promotion of Renewable Energy Technologies Policy Approaches and Market Development in Germany, the United States, and Japan. 1st Edition, Gabler Verlag Springer Fachmedien Wiesbaden GmbH.
  36. Menanteau, Philippe and Finon, Dominique and Lamy, Marie-Laure (2003). Prices versus quantities: choosing policies for promoting the development of renewable energy. Elsevier.
  37. Milano, Michela (2013). Sustainable Energy Policies: research challenges and opportunities. DISI, University of Bologna – Viale del Risorgimento 2 – 40136 Bologna (IT).
  38. Rogge, K.S. and Reichardt, K. (2016). Policy mixes for sustainability transitions: An extended concept and framework for analysis. Research Policy, 45, 1620-1635.
  39. Simpson, James and McNamara, Kieran (2011). Elements of Energy Policy. International Energy Agency (IEA) publications.
  40. Yi, Hongtao and Feiock, Richard C. (2014). Renewable Energy Politics: Policy Typologies, Policy Tools, and State Deployment of Renewables. Policy Study Journals, First published, Volume42, Issue3, Pages 391-415.
Iranian Journal of Public Policy
Volume 6, Issue 2
2020
Pages 115-134