پایا، علی. (1387). ترویج علم در جامعه؛یک ارزیابی فلسفی، فصلنامه سیاست علم و فناوری، سال اوّل، شماره اوّل، 38-25.
حیدری،آزاده. (1390). راهکارهای ارتقاء وضعیت ترویج علم در ایران؛ با بررسی دیدگاه صاحبنظران و متولیان. دانش شناسی،4(15)،23-41.
دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی . (1389). نقشه جامع علمی کشور.
فراستخواه، مقصود، قانعی راد، محمد امین.( 1386). بررسی نقش انجمنهای علمی و دانشگاهیان در سیاستگذاری و ارزیابی نظام علمی کشور.رهیافت، ،41 12-4.
قانعی راد، محمدامین و مرشدی، ابوالفضل. (1390). پیمایش فهم عمومی از علم و فناوری: مطالعه موردی شهروندان تهرانی فصلنامه سیاست علم و فناوری. سال سوم. شماره 3، 93-110.
قانعی راد، محمد امین، مرشدی، ابوالفضل.(1391).دموکراتیزهشدن روابط علم و جامعه: از باسوادی علمی تا تولید مشترک دانش . حامعه شناسی آموزش و پرورش، ۲ (۲)، ۱۰-۱۵.
گلداسمیت، استفان. (1395). قدرت نوآوریهای اجتماعی. ترجمه: علی اصغر سعدآبادی و حسین افتخاری. انتشارات دانشگاه امام صادق علیه السلام
وحیدی،محمد.( ۱۳۸۸). علم در جامعه از تک گویی تا گفت و گو. فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی، 1 (4).
وصالی، منصور.(1386). مبانی نظری فهم عامه از علم در ایران(گزارش طرح پژوهشی). مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور. گروه ترویج علم.
Braha, J. (2015). AAAS Communicating Science Program: Reflections on Evaluation. In AGU Fall Meeting Abstracts.
Chilvers, J., &Kearnes, M. (Eds.). (2015). Remaking participation: Science, environment and emergent publics. Routledge.
Chopyak, J., & Levesque, P. (2002). Public participation in science and technology decision making: trends for the future. Technology in Society, 24(1-2), 155-166.
Felin, T., & Zenger, T. R. (2014). Closed or open innovation? Problem solving and the governance choice. Research Policy, 43(5), 914-925.
Fiorino, D. J. (1990). Citizen participation and environmental risk: A survey of institutional
Holmes, B. (2011). Citizens' engagement in policymaking and the design of public services. Parliamentary Library.
Howaldt, J., & Kopp, R. (2012). Shaping social innovation by social research. In Challenge Social Innovation (pp. 43-55). Springer, Berlin, Heidelberg.
Martin, B., & Groth, E. (1991). Scientific knowledge in controversy: The social dynamics of the fluoridation debate. SUNY Press.
Mejlgaard, N., & Stares, S. (2013). Performed and preferred participation in science and technology across Europe: Exploring an alternative idea of “democratic deficit”. Public Understanding of Science, 22(6), 660-673.
Ostrom, E., & Walker, J. (Eds.). (2003). Trust and reciprocity: Interdisciplinary lessons for experimental research. Russell Sage Foundation.
Rasanathan, K., Posayanonda, T., Birmingham, M., &Tangcharoensathien, V. (2012). Innovation and participation for healthy public policy: the first National Health Assembly in Thailand. Health Expectations, 15(1), 87-96.
Rask, M., Mačiukaitė-Žvinienė, S., Tauginienė, L., Dikčius, V., Matschoss, K., Aarrevaara, T., & D’Andrea, L. (2016). Innovative public engagement: A conceptual model of public engagement in dynamic and responsible governance of research and innovation. Publication of the PE2020 project (www. pe2020. eu), European Commission.
Raza, G. (2009). Introduction: mapping public understanding of science. Science, Technology and Society, 14(2), 211-219.
Richards, E. (1991). Vitamin C and cancer: Medicine or politics?. Springer.
Wynne, B. (2007). Public participation in science and technology: performing and obscuring a political–conceptual category mistake. East Asian Science, Technology and Society: An International Journal, 1(1), 99-110.
)