دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Designing a typology as a policy for developing entrepreneurship knowledge طراحی یک نظام طبقه بندی به مثابه سیاست توسعه دانش کارآفرینی 1 20 58173 10.22059/ppolicy.2016.58173 FA محمد اعرابی استاد مدیریت بازرگانی دانشگاه علامه طباطبایی حسن بودلایی استادیار گروه MBA پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران Journal Article 2016 07 27 Governments should encourage and promote policies on how to be entrepreneurs and ntrepreneurship, there are knowledge gaps. On the one hand the need to develop policies to stimulate entrepreneurship, to achieve a common understanding and consensus about the meaning ofentrepreneurship. The need for policies to promote entrepreneurship science entrepreneurship in education, research, and is promoted was in operation. As mentioned this in turn creates a barrier for backup policies to stimulate entrepreneurship in the communities. شناسایی و تدوین گونه‌های اصلی سیاست‌های کارآفرینی باید مبتنی بر یک سنخشناسی از گونه‌های کارآفرینی باشد که قابلیت اعتماد بالایی را دارا باشد. شاید آنچه که تا پیش از این مانعی برای تدوین سیاستهای کارآفرینی قلمداد می‌شد ماحصل تناقض و تعارض در فهم کارآفرینی بوده است، هدف عمده مقاله حاضر این است که از مجرای طراحی یک نظام طبقهبندی برای فهم کارآفرینی پاسخی توصیفی-تحلیلی ارائه نموده و در راستای پاسخگویی به چالش نظری بینظمی علم کارآفرینی(عدم اجماع) برآید. حوزه‌های فرعی کارآفرینی را می‌توان درون یک گونهشناسی ابداعی سامان داده و از طریق به‌کارگیری یک سنخشناسی مکمل از گونه‌های مختلف کارآفرینی انسجام بخشید. نویسندگان امیدوارند که نظام طبقهبندی پیشنهادی ارائه شده بتواند مساعدت نظری و عملی مناسبی برای حوزه کارآفرینی و سیاست‌های آن حوزه فراهم نماید.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58173_cca921e74ae750d0e3bb4f585448e0c5.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Entrepreneurship Development Policymaking in Tourism: A Comparative Study of Selected Countries سیاستگذاری توسعۀ کارآفرینی در گردشگری: مطالعۀ تطبیقی کشورهای برگزیده 21 40 58174 10.22059/ppolicy.2016.58174 FA سعید جعفری مقدم استادیار گروه توسعه کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران محمدرضا زالی دانشیار گروه کارآفرینی سازمانی، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران هادی ثنائی پور دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران Journal Article 2016 07 27 the main purpose of this study was to identify the main components of entrepreneurship development policy in tourism due to the experiences of selected countries. To this end, policy documents of the countries analyzed by using the comparative method of qualitative content analysis process in three steps: open coding, axial coding, and selective coding. In total, 124 were primary identification code in the form of 34 axial codes, categorizing and has been classified and finally, with the main themes and categories information explaining the most important issue in the form of 7 selective codes. The results show that the main objective of tourism policy in selected countries, sustainable development of tourism and the preservation of native culture. The important factors considered include development of entrepreneurship and innovation in tourism policy, effective and efficient country image in the international level, product marketing, development of scientific and human capital, development and strengthening of infrastructure, and improved operational environment for tourism businesses. مقاله حاضر، ناظر به شناسایی مهمترین عوامل موثر بر توسعۀ گردشگری در کشورهای برگزیده است. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش، شناسایی مولفههای اصلی سیاستگذاری توسعۀ کارآفرینی در گردشگری با الهام گرفتن از تجارب کشورهای برگزیده است. برای این منظور، بیانیهها و اسناد سیاستگذاری این کشورها با رویکرد تطبیقی، بررسی و طی فرآیند تحلیل محتوای کیفی، در سه گام کدگذاری باز، محوری و گزینشی، تحلیل شده است. سرانجام مسیر اجرای پژوهش با شناسایی 124 کد اولیه و دستهبندی آنها در قالب 34 کد محوری و 7 گروه اصلی؛ پژوهشگران را به تبیین مضامین اصلی و مقولهبندی اطلاعات هدایت کرد. نتایج این فرایند بیانگر آن بود که مهمترین هدف سیاستگذاری گردشگری در کشورهای برگزیده، توسعه پایدار گردشگری و حفظ فرهنگ بومی است. مهمترین عوامل مورد توجه سیاست‌گذاران گردشگری نیز عبارتند از توسعۀ کارآفرینی و نوآوری، تصویرسازی موثر و کارآمد کشور در سطح بینالملل، بازاریابی محصولات، توسعۀ سرمایههای علمی و انسانی، توسعه و تقویت زیرساختها، و بهبود محیط فعالیت کسب‌وکارهای گردشگری.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58174_8a8159e5759928da0ca21876873357c4.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Best Interaction Policy in Joint Fields Governance between States; the case of Iraqi-Iranian Joint Fields سیاستگذاری اداره مخازن مشترک نفتی و گازی: مطالعه موردی میادین مشترک ایران و عراق 41 60 58175 10.22059/ppolicy.2016.58175 FA محسن شالباف دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سیستم های انرژی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات عباس ملکی دانشیار سیاستگذاری انرژی دانشگاه صنعتی شریف 0000-0003-2904-4587 Journal Article 2016 07 27 Iran shares many fields with neighbors. Solo exploitation has been Iran’s prevalent policy in the governance of its joint fields whereas it is adduced that in some cases national interests will be best met through the cooperated governance of joint fields. This article studies various techno-economic, political and juridical aspects of the issue. It, then, postulates a cost-benefit model in providing general national interests to prioritize field’s governance patterns. This method has been applied to Iraqi-Iranian joint fields as a case study. It is concluded that Iran should commence negotiation with Iraq looking for a cooperation pattern. It has been recommended that cooperation should begin from small green fields then be expanded to giant brown ones under extended cooperation patterns. ایران میادین مشترک متعددی با کشورهای همسایه دارد. بهره‌برداری یک‌جانبه در حالی تاکنون سیاست رایج ایران در مدیریت میادین مشترک بوده است که در این مقاله نشان داده می‌شود تحت شرایطی همکاری در اداره میدان با دولت شریک منافع ملی را بیشتر تأمین می‌کند. این مطالعه با بررسی ابعاد مختلف فنی-اقتصادی، سیاسی و حقوقی موضوع، مدلی جهت اولویت‌بندی مبتنی بر هزینه و فایده الگوهای اداره میدان ازنظر تأمین منافع عمومی کشور ارائه داده است. این بررسی‌ها درباره میادین مشترک بین ایران و عراق به‌عنوان مطالعه موردی به کار گرفته‌شده‌اند. در نهایت نتیجه گرفته‌شده که لازم است ایران گفتگوها با دولت عراق را برای رسیدن به یک الگوی همکاری آغاز کنرده و این پیشنهاد مطرح شده است که همکاری‌ها از میادین کوچک و دست‌نخورده آغاز و به میادین بزرگ و درحال‌توسعه و استفاده از الگوهای وسیع‌تر همکاری گسترش یابد.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58175_cd944ac85cc32f2e07b02868e7c617ea.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Guidline for Iran's energy exports security policy making راهبردهای سیاستگذاری در حوزه امنیت صادرات انرژی در ایران 61 80 58176 10.22059/ppolicy.2016.58176 FA علی اصغر توفیق استادیار مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیر کبیر منصور معظمی استادیار موسسه مطالعات بین المللی انرژی مریم عابدیان دانشجوی دکتری مهندسی صنایع پژوهشگاه مواد و انرژی Journal Article 2016 07 27 Oil disorders during the past decades have strong attacks on the country's economy. This leads government officials to pay more attention to demand and supply of energy. The issue of energy security has become one of the components of foreign policy of countries. In a general classification, it can be considered as energy security of supply (imports) and demand (exports). Although Iran has big fossil resources but the experience of recent years shows that it is not very successful in exporting of these resources. In this article we review the definitions and indicators provided for these two concepts of energy security and investigate how to communicate them. The results of this review are considered as a guideline for Iran's energy exports security policy making. اختلالات بزرگ نفتی در طی دهه های گذشته ضربات مهلکی بر اقتصاد کشورها وارد کرده است. این امر منجر به توجه بیشتر دولتمردان کشورها بر عرضه و نقاضای انرژی شده است. از این رو بحث امنیت انرژی تبدیل به یکی از مولفه های تاثیر گذار در دیپلماسی خارجی کشورها شده است. امنیت انرژی را می توان از دو جنبه عرضه (واردات) و تقاضا (صادرات) مورد بررسی قرار داد. گرچه کشور ایران از منابع عطیم فسیلی برخوردار است اما تجربه چند سال اخیر نشان می دهد که در خصوص صادرات این منابع چندان موفق عمل نکرده است. از این رو در این مقاله تلاش می گردد تا ضمن مرور تعاریف و شاخص های ارائه شده برای این دو مفهوم از امنیت انرژی، نحوه ارتباط این دو مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن به عنوان راهبردهایی در حوزه سیاستگذاری امنیت صادرات انرژی در ایران مورد توجه قرار گیرد.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58176_d9851e309307d55457102d01948c5262.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Capitalism financial crisis and changes in global financial policymaking process بحران مالی نظام سرمایه داری و تحول در فرایند سیاستگذاری مالی جهانی 81 100 58177 10.22059/ppolicy.2016.58177 FA محمد علی شیر خانی استاد روابط بین الملل دانشگاه تهران فاطمه محروق دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه تهران Journal Article 2016 07 27 By the time financial crisis experiences, Global financial policymaking has already been changing. Policymaking of International financial markets and global economy due to financial crisis 2007-2011 and wrapped versions for tackling the crisis was vain. Given to this, analysis on interference or non- interference of state as a central argument has been the focus of international political economy. This article tries to find responses to this that whether capitalism system will be able to save from collapse based on neoclassic or neo-Keynesian theories and policies? The article stands on the hypothesis that besides state and market mechanism have played out in Countries in crisis outlets, it is necessary to focus on the role of regional regimes and Approaches of emerging economic powers. The hypothesis test paper is based on analytical-logical method. سیاستگذاری مالی جهانی در نتیجه تجربه بحرانهای مالی متعدد همواره در حال تغییر و دگرگونی است. سیاستگذاریهای بازارهای مالی بین‏المللی و اقتصاد جهانی ناشی از بحران مالی 2011-2007 و نسخههای پیچیده شده برای حل این بحران تاکنون کارساز نبوده است. از این رو بار دیگر تحلیلها بر سر مداخله یا عدم حضور دولت به عنوان بحث محوری اقتصاد سیاسی بین الملل در کانون توجه قرار گرفته است. در این راستا، نوشتار حاضر به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا نظام سرمایه‏‏داری بار دیگر با اتکاء بر نظریه‏ها و سیاستهای نئوکلاسیک یا نئوکینزی خواهد توانست از ورطه فروپاشی نجات یابد؟ به نظر میرسد در صحنه رقابت بین رویکردهای مختلف در عرصه سیاستگذاری مالی، نئوکینزی‏ها گوی سبقت را ربوده‏اند؛ اما مقاله حاضر بر فرضیهای استوار است که بر رویکرد سومی تأکید دارد که علاوه بر سازوکار دولت و بازار به اجرا در آمده در کشورهای بحران زده، بر نقش رژیمهای منطقهای و رویکردهای قدرتهای نوظهور اقتصادی نیز تأکید میشود.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58177_21d768f1e84ccca1e7d469a618adf9dd.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Studying the Level of Neighborhood Councilors’ Participatory Representation; Comparing ‘Yousef- Abaad’ Neighborhood Councilors Opinions with Stakeholders بررسی مراتب مشارکتی بودن نمایندگی شورایاران؛ مقایسه دیدگاه شورایاران شورایاری محله یوسف آباد تهران با ذینفعان 101 120 58178 10.22059/ppolicy.2016.58178 FA بهاره مختاری دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش خط مشی گذاری عمومی دانشگاه تهران علی اصغر پور عزت استاد مدیریت دولتی ،گرایش خط مشی گذاری عمومی دانشگاه تهران آرین قلی پور استاد مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی دانشگاه تهران محمد ابویی اردکانی دانشیار مدیریت دولتی، گرایش خط مشی گذاری عمومی دانشگاه تهران Journal Article 2016 07 27 Participation is of the processes of democratic citizenship and has become one of the remarkable topics of urban policy. Citizen participation is deemed more important in lower levels of local government like city regions and neighborhoods. This paper studies the participatory representation of a neighborhood council in Tehran along four dimensions of informative, consultative, decisional and executive. Interviews with all the 10 councilors and a survey of 338 neighborhood stakeholders were carried out. Findings suggest that the councilors evaluate the informative and decisional dimensions as low but they assess their consultative dimension as average and the executive dimension as high, whereas the stakeholders evaluate every four dimensions as low. In light of these results, the council’s need to revise its participatory policies might become clear. مشارکت از فرآیندهای شهروندی دموکراتیک به شمار می‌رود و طی دهه‌های اخیر در سیاست‌های شهری به موضوعی قابل توجه تبدیل شده است. مشارکت شهروندان در سطوح پایین‌تر حکومت محلی مانند نواحی و محلات شهر اهمیت بیشتری می‌یابد. این مقاله با مطالعه شورایاری یکی از محلات تهران، نمایندگی مشارکتی این نهاد را از چهار بعد "اطلاع رسانی"، "مشورتی"، "تصمیم گیری" و "اجرا" بررسی می‌کند. بدین منظور با ده نفر عضو شورایاری محله مصاحبه و از 338 ذینفع محله پیمایش انجام شد. یافته‌ها حاکی از آن است که شورایاران، اطلاع رسانی و مشارکت دادن ذی‌نفعان در تصمیم گیری‌های خود را ضعیف، مشارکت مشورتی را در حد متوسط و مشارکت ذی‌نفعان در اجرا را در حد نسبتاً بالایی ارزیابی می‌کنند. اما پیمایش ذی‌نفعان محله نشان داد که آن‌ها هر چهار بعد نمایندگی مشارکتی را پایین می‌پندارند. این یافته نیاز به تجدید نظر شورایاران در سیاست‌های مشارکتی خود را روشن می‌سازد.

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58178_3472c23507fb71ca7e6cce959511fc68.pdf

دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 4 2016 02 20 Cultural Policy of Higher Education during Ahmadinejad's Presidency: A Discourse Analysis تحلیل گفتمانی سیاستگذاری فرهنگی دولت نهم و دهم جمهوری اسلامی ایران در حوزه آموزش عالی 121 140 58179 10.22059/ppolicy.2016.58179 FA سعید پور علی عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی داوود فیرحی استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2016 07 27 This is a study to investigate the cultural policy towards higher education in the two terms of Ahmadinejad's presidency (2005-2013), and to discuss the aspects of its relationship with the discourse order of the higher education. This paper employs the concept of discourse and discourse analysis as both theory and method to answer a major research question about the extent to which the dominant discourse of cultural policy in higher education in this period is associated with the discourse order of the higher education. This study concludes that cultural policy in the higher education should be in line with academic discourse order prevailing in the arena of academia. In respect of the controversy between the two factors of accessibility and credibility, this study touches upon the focus upon Islamization of the academia and the emphasis over the executive and managerial approaches in the established discourse during Ahmadinejad's presidency. The paper propounds the argument that the discourse in this time period, despite being accessible, did not turn out to be credible in the academic setting. پژوهش حاضر تلاش دارد تا تحلیل گفتمانی از سیاست گذاری فرهنگی دولت های نهم و دهم جمهوری اسلامی درحوزه آموزش عالی و نسبت سنجی آن با نظم گفتمانی آموزش عالی ارائه کند.برای سامان گرفتن پژوهش از گفتمان و تحلیل گفتمان به مثابه نظریه و روش استفاده شده تا به استناد نتایج ، به این سوال پاسخ دهیم که گفتمان حاکم بر سیاست گذاری فرهنگی دولت نهم و دهم جمهوری اسلامی ایران در حوزه آموزش عالی چه نسبتی با نظم گفتمانی آموزش عالی دارد؟ از جمله مهم ترین نتایج پژوهش حاضر این است که سیاست گذاری فرهنگی در آموزش عالی نباید با نظم گفتمانی دانشگاهی حاکم برمیدان علم ونهاد دانشگاه ناسازگار باشد و با تاکید برناسازه قابلیت دسترسی وقابلیت اعتبار می توان ادعا کرد گفتمان دولت نهم و دهم با محوریت دال اسلامی شدن دانشگاه وتاکید بررویکرد اجرایی ومدیریتی برای تحقق آن علیرغم قابلیت دسترسی؛ نتوانست در دانشگاه از اعتبارلازم برخوردار شود. <span style="font-size: 12.0pt; font-family: 'B Mitra'; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: FA;" lang="FA" dir="RTL">

https://jppolicy.ut.ac.ir/article_58179_23493167b278f89c5a8209b690c3a34d.pdf