دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Analyzing the Success of Iran's Sixth Development Plan from the Policy Evaluation Perspective (Exploration in the field of Research and Technology) تحلیل موفقیت برنامه ششم توسعه کشور از منظر ارزیابی سیاست (کندوکاوی در حوزه پژوهش و فناوری) . 9 36 99824 10.22059/jppolicy.2024.99824 FA مهدیه فرازکیش استادیار سیاستگذاری علم و فناوری، مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 Claims that a particular policy has been "successful" are common in the political landscape of governments. However, few such claims are systematically justified with specific evidence. This article seeks to answer the question: "What are the valid reasons for the success or failure of a particular policy?" Based on this, the research and technology section of Iran's sixth development plan has been evaluated with a framework consisting of process, program, and politics (3p) dimensions. Qualitative research methodology based on process tracing and using the case study research strategy has tested the propositions of the analytical framework of triple flows in a specific context. The results indicate that the success rate of this macro-policy in the ten years from 2014 to 2023 is generally controversial-uncertain success (at a lower-than-average level). In conclusion, the challenges of policy success lack or achieved opportunities of policy success have presented. ادعاهایی مبنی بر اینکه سیاست خاصی «موفق» بوده است، در فضای سیاسی حکومت‌ها رایج است. با این حال، تعداد کمی از این ادعاها به طریق نظام‌مندی با ادلّه خاص قابل توجیه هستند. این مقاله به دنبال پاسخ به این ابهام است که: «دلایل متقن برای ارزیابی موفقیت یا شکست یک سیاست خاص کدامند؟» بر این اساس، برنامه ششم توسعه کشور در بخش پژوهش و فناوری با چارچوبی متشکل از سه‌گانه درهم‌تنیده فرایندی، برنامه‌ای و سیاسی مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش‌شناسی کیفی پژوهش مبتنی بر ردیابی فرایند است و با بهره‌گیری از راهبرد پژوهش مطالعه موردی، گزاره‌های چارچوب تحلیلی جریان‌های سه‌گانه را در یک بافتار خاص مورد آزمون قرار داده است. نتایج بیانگر آنست که میزان موفقیت احکام پژوهش و فناوری برنامه ششم توسعه کشور در بازه زمانی ده‌ساله 1393 تا 1402، در مجموع در وضعیت موفقیت مناقشه‌آمیز-نامطمئن (یعنی در سطح کمتر از متوسط) قرار دارد. چالش‌های عدم موفقیت و فرصت‌های بهره گرفته شده در موفقیت این کلان‌سیاست نیز در بخش نتیجه‌گیری ارائه شده است. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99824_e47b036a82096cdec47b72c47f69188a.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Analysis of Using Artificial Intelligence in Dynamic Public Policy بررسی استفاده از هوش‌مصنوعی در پویایی سیاستگذاری عمومی 37 53 99825 10.22059/jppolicy.2024.99825 FA حامد شانظری دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران امیر مسعود شهرام نیا دانشیار علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-8333-0256 حسین مسعود نیا دانشیار علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حسین هرسیج استاد علوم سیاسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-1209-4270 Journal Article 2024 12 20 The policy landscape is changing; Because artificial intelligence (AI) technologies are increasingly integrated into policy-making processes. This article first analyzes the modernization of policymaking by artificial intelligence and then examines the challenges and opportunities presented by these changes, with the aim of providing insight on how artificial intelligence can increase the efficiency, accuracy and responsiveness of policy evaluations. The main question of the article is what challenges do policy makers face when integrating artificial intelligence technologies into the public policy cycle. Our hypothesis is that the integration of artificial intelligence in public policymaking will lead to more accurate policymaking and policy evaluation, faster feedback loops, and ultimately more effective policy outcomes compared to traditional evaluation methods. The final conclusion shows that our hypothesis is strengthened and data processing through the proposed algorithm along with artificial intelligence techniques creates valuable information for decision makers in the field of public policy. The current research is of a descriptive-analytical type and the researchers have summarized this article using the library method. <span lang="FA" style="font-size: 10.5pt; font-family: 'B Mitra';">چشم‌انداز سیاستگذاری در حال تغییر است؛ زیرا فناوری‌های هوش‌مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای در فرایندهای سیاستگذاری ادغام می‌شوند. این مقاله در ابتدا پویایی سیاستگذاری توسط هوش‌مصنوعی را تجزیه‌وتحلیل نموده است و در ادامه بر روی چالش‌ها و فرصت‌های ارائه‌شده توسط این تغییرات، باهدف ارائه بینشی در مورد اینکه چگونه هوش‌مصنوعی می‌تواند کارایی، دقت و پاسخگویی ارزیابی‌های سیاست عمومی را افزایش دهد، بررسی می‌کند. پرسش اصلی مقاله این است که سیاست‌گذاران هنگام ادغام فناوری‌های هوش‌مصنوعی در چرخه سیاستگذاری عمومی با چه چالش‌هایی روبرو هستند؟ فرضیه ما بر این است که ادغام هوش‌مصنوعی در سیاستگذاری عمومی منجر به سیاستگذاری و ارزیابی سیاست دقیق‌تر، حلقه‌های بازخورد سریع‌تر و در نهایت نتایج مؤثرتر سیاست در مقایسه با روش‌های ارزیابی سنتی می‌شود. نتیجه‌گیری نهایی نشان می‌دهد، پردازش داده‌ها از طریق الگوریتم پیشنهادی به همراه تکنیک‌های هوش‌مصنوعی اطلاعات ارزشمندی را برای تصمیم‌گیرندگان عرصه سیاستگذاری عمومی ایجاد می‌کند. </span> https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99825_cf89a031314a1952b030eae352e82a2d.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Artificial Intelligence and Fundamental Transformation in Security-Defense Policies: Understanding the Position of Human Security هوش مصنوعی و تحول بنیادین در سیاستگذاری‌های امنیتی- دفاعی: درک جایگاه امنیت انسانی. 54 74 99826 10.22059/jppolicy.2024.99826 FA علی اشرف نظری دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 In the last decade, fundamental changes have been made in relation to the place of technology in human life, and new issues have been raised in relation to the digitalization of politics and changes in political and security attitudes. Today, artificial neural networks and algorithmic governance are used to monitor, control and regulate human actions. One of the areas in which artificial intelligence has found an important application is security in its broadest sense, including defense or military security, human security (information, internal security and economic and financial security), occupational security, health security and cyber security (information security). and the Internet of Things). These innumerable application areas and the inability of humans to exercise full control like machines force people in the security community to think about the possible vulnerabilities and security gaps caused by this evolving technology. Hence, technology is always a constant source of uncertainties. There have been risks, changes and in many cases disruptions. The main question of the current article is how artificial intelligence causes the evolution of human abilities in the field of national security policymaking? The central hypothesis is that considering that the use of large-scale analysis supports data analysis and managerial decision-making, the adoption of new technologies plays a vital role in decision-making at organizational levels. And someone plays a security role. In this article, by focusing on this question and hypothesis, the consequences of the use of artificial intelligence in the field of security will be considered. در یک دهة اخیر<strong> </strong>تغییرات  بنیادینی در رابطه با جایگاه -فناوری در زندگی انسان ایجاد شده و موضوعات جدیدی در رابطه یا دیجیتالی شدن سیاست و تحول در نگرش­های سیاسی و امنیتی مطرح شده است. امروزه، شبکه_­های عصبی مصنوعی وحاکمیت الگوریتمی برای پایش، کنترل و نظم دادن به کنش­های انسانی استفاده می­کند. یکی از حوزه­هایی که هوش مصنوعی در آن کاربرد مهمی پیدا کرده است، امنیت به معنای وسیع آن شامل امنیت دفاعی یا نظامی، امنیت انسانی (اطلاعات، امنیت داخلی و امنیت اقتصادی و مالی)، امنیت شغلی، امنیت بهداشتی و امنیت سایبری (امنیت اطلاعات و اینترنت اشیا) است. این حوزه­های کاربردی بی­شمار و ناتوانی بشر در اعمال کنترل کامل مانند ماشین­ها، افراد جامعه امنیتی را وادار می­کند تا به آسیب­پذیری‌های احتمالی و شکاف­های امنیتی ناشی از این فناوری در حال تکامل فکر کنند از این رو، فناوری همیشه منبع دائمی عدم قطعیت‌ها، مخاطرات، تغییرات و در بسیاری موارد اختلال بوده است. پرسش اصلی مقاله حاضر این است که هوش مصنوعی چگونه موجب تحول در توانایی­های انسان در حوزة سیاستگذاری ملی در رابطه با امنیت می­شود؟ فرضیه محوری این است که با توجه به اینکه استفاده از تجزیه و تحلیل در مقیاس بزرگ از تجزیه و تحلیل داده­ها و تصمیم­گیری مدیریتی پشتیبانی می­کند، پذیرش فناوری­های جدید نقشی حیاتی در تصمیم­گیری در سطوح سازمانی و فردی حوزة امنیت ایفا می­کند. در این مقاله با تمرکز بر این پرسش و فرضیه به صورت هدفمند تلاش خواهد شد پیامدهای ناشی از کاربست هوش مصنوعی در حوزه امنیت مورد نظر قرار گیرد. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99826_f1195a0077184a7af12d48446210aee4.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 The Impact of Artificial Intelligence on the Nature of Wars from the Perspective of the Strategic Policies of the American, Chinese and Russian States تأثیر هوش مصنوعی بر ماهیت جنگ‌ها از منظر سیاست‌های راهبردی دولت‌های آمریکا، چین و روسیه 75 88 99827 10.22059/jppolicy.2024.99827 FA مرتضی نورمحمدی دانشیار روابط بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران تیرداد تقی‌پور جاوی دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20  <br />Artificial intelligence has made significant changes in human life and one of the most important areas affected by this technological progress is the area of war and violent conflicts between states. Hence, understanding of its dimensions and consequences is necessary to manage future conditions. The research question is, from the perspective of the strategic policies of the American, Russian and Chinese states, what effect does artificial intelligence have on the nature of war? In this research, the method of qualitative content analysis was used using MaxQD software. The results of the research show that from the point of view of the three states, all three indicators of the nature of Clausewitz's war undergo positive and negative changes under the influence of artificial intelligence. The changes that cause the transformation of the tools, methods and features of war between the states and this transformation makes it more necessary to redefine the security strategy of the states to face the threats. هوش مصنوعی تغییرات چشمگیری در زندگی بشر ایجاد کرده و از مهم‌ترین حوزه‌هایی که تحت تأثیر این پیشرفت فناورانه قرار گرفته است، حوزه جنگ و منازعات خشونت‌آمیز میان دولت‌ها است. از این رو، شناخت دقیق ابعاد و پیامدهای آن برای مدیریت شرایط آینده ضروری است. سؤال پژوهش این است که از منظر سیاست‌های راهبردی دولت­های آمریکا، روسیه و چین، هوش مصنوعی چه تأثیری بر ماهیت جنگ دارد؟ برای پاسخ به این سؤال بر اساس اندیشه­های کارل فون کلاوزویتس درباره جنگ، اسناد ترسیم‌کننده سیاستهای راهبردی سه کشور بررسی شد. در این پژوهش، روش تحلیل محتوای کیفی با استفاده از نرم‌افزار مکس کیودی‌ای بکار رفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که از منظر این سه دولت، هر سه شاخص ماهیت جنگ کلاوزویتس تحت تأثیر هوش مصنوعی دچار تغییرات مثبت و منفی می­شود. تغییراتی که موجب تحول ابزار، شیوه‌ها و ویژگی‌های جنگ بین دولت‌ها می‌شود و این تحول، بازتعریف راهبرد امنیتی دولت‌ها برای مواجهه با تهدیدات در فضای جدید نظام بین‌الملل را بیش از پیش ضروری می‌سازد. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99827_7b6452986903b811364e8b9480a9ca7d.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 The Requirements of the Process of Penal Policy-making Regarding the Digital Economy بایسته‌های فرایند سیاستگذاری کیفری ناظر بر اقتصاد دیجیتال 89 104 99828 10.22059/jppolicy.2024.99828 FA محمد یکرنگی استادیار حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران یاسمن خادمی شورمستی دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 The term Digital Economy refers to the development of ICT in Economics. This development has led to a transformation in economic activities related to goods and services. It has also changed the relationships between the government, businesses, and citizens. The ecosystem of this emerging paradigm has confronted the previous assumptions in the process of public policy governing the traditional economy with transformations. As a result, penal policy-making, which serves as a subsequent tool for implementing sectoral policies, is also not exempt from these changes. Hence, the question is how the digital economy impacts the cycle of penal policy-making with its requisites. The research shows that using the traditional economy's penal policy structures in the digital economy, considering recent experiences in digital economy policy-making and the principles of criminal law, may be incompatible with its requirements. This could negatively impact the policy-making cycle, disrupt the digital economy ecosystem, and prevent the government from effectively implementing this new tool of power globally. توسعه فناوری‌ اطلاعات‌ و ارتباطات منجربه تحول فعالیت‌های اقتصادی ناظر بر کالا و خدمات و روابط دولت، کسب‌وکارها و شهروندان در این بستر گشته است که از آن تحت‌عنوان «اقتصاد دیجیتال» یاد می‌شود. زیست‌بوم این پارادایم نوظهور، مفروضات پیشین در فرایند سیاستگذاری عمومی حاکم‌بر اقتصاد سنتی را با تحولاتی روبه‌رو ساخته است که سیاستگذاری کیفری به‌منزله ابزاری همواره پیرو در اجرای سیاست‌های بخشی نیز از آن منفک نیست. لذا، پرسش آن است که اقتصاد دیجیتال، چه استلزاماتی را در چرخه سیاستگذاری کیفری باخود به‌همراه می‌آورد. پژوهش در این موضوع، باتوجه ‌به تجربه سیاستگذاری اقتصاد دیجیتال در سال‌های اخیر و اصول حقوق کیفری، این امر را آشکار می‌سازد که درپیش‌گرفتن سازمان، ساختار و سازوکارهای سیاستگذاری کیفری درباب نظم‌بخشی‌ به فعالیت‌های اقتصادی، به‌روال اقتصاد سنتی و نادیده‌انگاشتن بایسته‌های نوین حاکم‌بر این فضا، می‌تواند ناسازگار با اقتضائات اقتصاد دیجیتال جلوه ‌نماید و با تأثیرگذاری مستقیم و نامطلوب بر خروجی این چرخه سیاستی، منجر به اخلال در این زیست‌بوم گشته و درنهایت، دولت را از بهره‌مندی از این ابزار نوین قدرت در جهان باز‌دارد. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99828_f126bff5e8cb0fe67f1317c834050721.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 The Process of Formulation of the General Policies of the Islamic Republic of Iran: Challenges and Solutions فرایند تدوین سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران؛ آسیب ها و راهکارها. 105 126 99829 10.22059/jppolicy.2024.99829 FA سجاد ساکنی دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران غلامرضا حداد استادیار روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 The general policies of the Islamic Republic of Iran are ambiguous at both theoretical and practical levels. On the one hand, there is no clear definition of these policies, on the other hand, there is no unity of procedure in their formulation, implementation, evaluation and monitoring. This research aims to analysis the existing situation and present a model for formulation the general policies of the system. The data of this research is a combination of documentary data and interviews with the secretaries of the commissions of the Expediency Discernment Council, which are analyzed under the Grounded theory, The results have been presented in the pattern with three-stage: "Compilation, Explanation and supervision" of the general policies. In this model, the role of macro policies as connecting ideals to actions, timely and reality-based policy making, the necessity of effective cooperation with executive organizations, and the importance of monitoring policies as a complement to the policy cycle have been taken into consideration. سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی، در دو سطح نظری و عملی دچار ابهام هستند. از یک سو تعریف واحدی از این سیاست‌ها، در میان دست‌اندرکاران وجود ندارد و از دیگر سو در تدوین، اجرا، ارزیابی و نظارت آن‌ها، وحدت رویه‌ای شکل نگرفته است. پژوهش حاضر در پی آسیب‌شناسی وضعیت موجود و ارائه الگویی در تدوین سیاست‌های کلی نظام است. داده‌های این پژوهش، ترکیبی از داده‌های اسنادی و داده‌های حاصل از مصاحبه با دبیران کمیسیون‌های تخصصی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام است که ذیل نظریۀ داده­بنیاد، موضوع تحلیل قرار گرفته و نتایج، در قالب الگویی سه مرحله‌ای در «تدوین، تبیین و نظارت» بر سیاست‌های کلی نظام، ارائه شده‌اند. در این الگو، نقش سیاست‌های کلان به‌ عنوان متصل‌کننده آرمان‌ها به اجرائیات، سیاستگذاری زمان‌مند و مبتنی بر واقعیات، لزوم همکاری مؤثر با دستگاه‌های اجرایی و نیز اهمیت نظارت بر سیاست‌ها، به ‌عنوان تکمیل­کننده چرخه سیاستگذاری، مدنظر قرار گرفته است. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99829_054b6bb06eb9926398e1368dca2ebd5a.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Social Citizenship and the Right to Health: An Introduction to the Effects of Adjustment and Privatization Policies on the Health Sector in the Islamic Republic of Iran شهروندی اجتماعی و حق سلامت: نگاهی به آثار سیاست‌های تعدیل و خصوصی‌سازی بر حوزه سلامت در جمهوری اسلامی ایران 127 140 99830 10.22059/jppolicy.2024.99830 FA مهدی داودی استادیار علوم سیاسی (سیاستگذاری عمومی) دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2024 12 20 The right to health is one of the components of social citizenship, which in itself requires positive government intervention. Because the realization of this type of right is a government commitment and therefore, the economic and social components of society are directly related to the health index. While explaining the economic adjustment policy and examining the health policies in the country, this article has examined the country's health policy-making process with regard to such an approach. The results show that the implementation of the privatization policy and the reduction of costs of public and social services, including health services, compared to other countries, has led to many harms to citizens And the privatization of public goods such as health, in addition to harming citizenship rights and the failure to realize social citizenship, has also had adverse consequences. حق سلامت به عنوان یکی از مؤلفه‌های شهروندی اجتماعی می‌باشد که در بطن خود مستلزم مداخله مثبت دولت است. زیرا تحقق این نوع حقوق در تعهد دولت بوده و بدین جهت مؤلفه‌های اقتصادی و اجتماعی جامعه ارتباط مستقیمی با شاخص سلامت دارد. این مقاله ضمن تبیین سیاست تعدیل اقتصادی و بررسی سیاستهای حوزه سلامت در کشور، روند سیاستگذاری سلامت را با توجه به چنین رویکردی مورد بررسی قرار داده است. نتایج مبین این امر است که اجرای سیاست خصوصی‌سازی و کاهش هزینه‌های خدمات عمومی و اجتماعی از جمله خدمات حوزه سلامت در مقایسه با سایر کشورها، منجر به آسیب‌های بسیاری بر شهروندان شده است و ضمن آسیب به حقوق شهروندی و عدم تحقق شهروندی اجتماعی، پیامدهای ناگواری نیز به دنبال داشته است. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99830_f83f2209b496251d687f5cc9d6fe541e.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Iran's Policy Requirements in the South Caucasus after the Second Karabakh War (2020): With Emphasis on Iran-Armenia Relations بایسته‌های سیاستگذاری ایران در قفقاز جنوبی پس از جنگ دوم قره‌باغ(2020)؛ با تأکید بر روابط ایران و ارمنستان 141 154 99831 10.22059/jppolicy.2024.99831 FA امیررهام شجاعی دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران سید امیر نیاکوئی دانشیار روابط بین‌الملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2024 12 20 The main question of the article is: considering the developments in the South Caucasus, especially after the Second Karabakh War in 2020 and the conflicts between these two actors in 2023, which led to the capture of Nagorno-Karabakh by Baku; What approaches should the Islamic Republic of Iran take towards this Region, especially in relation to Armenia?To answer this question, by using the basics and components of aggressive neoclassical realism theory, policy prescriptions will be discussed. The findings of the research, emphasizing the necessity of adopting comprehensive nationalist approaches, enumerate the importance of changing the way Iran's political elites look at the events of this region and emphasize on things such as: taking seriously the threat of the Baku-Israel alliance and establishing a deep multi-dimensional Relationship with Armenia. The research method is matching the theory with the case and extracting relevant prescriptions and the method of data collection is also in the form of a library. تحولات مادی و معنایی عمیقی در سالیان اخیر در منطقه قفقازجنوبی به‌وجود آمده است. برهمین اساس، پرسش اصلی مقاله این است که باتوجه به تحولات قفقازجنوبی، خصوصاً پس از جنگ­دوم قره­باغ در سال ۲۰۲۰ و درگیری­های میان این دو بازیگر در سال 2023 که به تصرف قره­باغ­کوهستانی توسط باکو انجامید؛ جمهوری‌اسلامی­ایران باید چه رویکردهایی را در قبال این منطقه، خصوصاً در ارتباط با ارمنستان در پیش بگیرد؟ برای پاسخ به این پرسش، با بهره‌گیری از مبانی و مؤلفه‌های نظریه رئالیسم‌نئوکلاسیک تهاجمی، به تجویزات سیاستگذارانه پرداخته خواهد شد. یافته‌های پژوهش نیز با تأکید بر ضرورت اتخاذ رویکردهای جامعِ ملی‌گرایانه، اهمیتِ تغییر نوع نگاه نخبگان سیاسی ایران به رخدادهای این منطقه را برشمرده و بر مواردی از جمله جدی‌گرفتنِ تهدیدِ اتحاد باکو-اسرائیل، ایجاد رابطه عمیق چند بُعدی با ارمنستان و جلوگیری از تأثیر غرب‌ستیزی بر ایجاد فهم ناقص از رویدادهای منطقه تأکید دارند. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99831_8227cbababeeea7b0496bb5935020305.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Comparative Study of Knowledge, Innovation, and Business Ecosystems: A Policy-Oriented Approach بررسی تطبیقی زیست‌بوم‌های دانش، نوآوری و کسب‌وکار؛ رویکردی سیاست‌محور . 155 172 99832 10.22059/jppolicy.2024.99832 FA مجید صاحبی‌نژاد دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی محمدی دانشیار مدیریت صنعتی، دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران علی محمد سلطانی استادیار گروه سیاست نوآوری و آینده‌پژوهی، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران مهناز حسین زاده دانشیار مدیریت صنعتی، دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 This study reviews and compares knowledge, innovation, and business ecosystems, highlighting their similarities, differences, and interactions. The knowledge ecosystem emphasizes knowledge production and exchange through collaboration between universities, research institutions, and companies. The innovation ecosystem focuses on creating shared value by developing and commercializing innovations, involving a network of companies and institutions. The business ecosystem centers around creating economic value through dynamic competition, often structured around a central company or platform. A systematic literature review using bibliometric and content analysis was conducted to analyze existing studies. The findings reveal that while these ecosystems have distinct objectives and structures, they share overlaps that facilitate synergy and stronger interconnections. Such interactions enhance productivity and efficiency and contribute to sustainable economic growth and innovation. This study presents a comparative framework that can serve as a guide for researchers and policymakers in shaping inter-ecosystem interactions. این مطالعه به بررسی و مقایسه زیست‌بوم‌های دانش، نوآوری و کسب‌وکار می‌پردازد و شباهت‌ها و تفاوت‌های میان آن‌ها را تحلیل می‌کند. زیست‌بوم دانش بر اکتشاف و تبادل دانش از طریق همکاری میان دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و شرکت‌ها متمرکز است. زیست‌بوم نوآوری بر خلق ارزش مشترک از طریق توسعه و تجاری‌سازی نوآوری‌ها تمرکز دارد و شامل شبکه‌ای از شرکت‌ها و نهادهای نوآور است. زیست‌بوم کسب‌وکار ساختاری برای خلق ارزش اقتصادی فراهم می‌کند و معمولاً حول یک شرکت محوری یا سکوی مشترک سازمان‌دهی می‌شود. پژوهش حاضر با مرور نظام‌مند ادبیات از روش‌های تحلیل کتاب‌سنجی و محتوایی برای بررسی مطالعات مرتبط استفاده کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که زیست‌بوم‌های سه‌گانه مرزها و هم‌پوشانی‌هایی دارند و علی‌رغم تفاوت در اهداف و ساختارها، هر یک نقش مهمی در تقویت بهره‌وری و توسعه اقتصادی ایفا می‌کنند. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99832_cd269ce15f4e68253d8445cfb02535bd.pdf

دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 10 4 2024 12 21 Research Trends in the Field of Multi-Level Governance روند نگاری تحقیقات در حوزه حکمرانی چندسطحی 173 186 99833 10.22059/jppolicy.2024.99833 FA بهمن ابراهیمیان دانشجوی دکتری مدیریت سیستم‌ها، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران علی طاهری استادیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران سید عابد رضایی استادیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران محسن میری استادیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران محمدمهدی مهتدی استادیار مدیریت سیستم‌ها، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران Journal Article 2024 12 20 The rapid growth of complex issues in organizations necessitates collaboration and involvement from all stakeholders at various levels to achieve organizational goals. Multilevel governance has emerged as a particularly significant phenomenon. This research aims to identify key references and global trends in multilevel governance as an opportunity in the governance arena. To achieve this, bibliometric analysis was conducted on scientific outputs indexed in the Web of Science from 1996 to 2023. The findings reveal a notable increase in scientific production in this area, indicating its growing importance among researchers. The United Kingdom, Germany, and the United States have produced the most scholarly work in the past decade. Additionally, institutions such as the University of London and Cardiff University are recognized as prominent centers in this field. Research is predominantly focused on environmental studies, political science, and public administration, providing a conducive environment for achieving research objectives. Recommendations are also presented in relation to the subject. رشد سریع مسائل پیچیده در سازمان‌ها نیازمند همکاری و مشارکت تمامی ذینفعان در سطوح مختلف است تا به اهداف سازمانی دست یابند. حکمرانی چندسطحی به‌عنوان یک پدیده نوظهور اهمیت ویژه‌ای یافته است. این پژوهش به شناسایی مراجع کلیدی و گرایش‌های جهانی حکمرانی چندسطحی به‌عنوان یک فرصت در عرصه حکمرانی می‌پردازد. برای این منظور، از روش علم‌سنجی استفاده شد و تولیدات علمی در پایگاه وب آو ساینس طی سال‌های 1996 تا 2023 تجزیه و تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان‌دهنده توسعه قابل‌توجه تولیدات علمی در این حوزه است که گواهی بر اهمیت آن در میان پژوهشگران به شمار می‌آید. کشورهای انگلستان، آلمان و آمریکا در دهه گذشته بیشترین تولیدات علمی را داشته‌اند. همچنین، دانشگاه‌هایی نظیر دانشگاه لندن و دانشگاه کاردیف به‌عنوان مراکز برجسته در این زمینه شناسایی شده‌اند. بیشترین تمرکز پژوهش‌ها به مطالعات محیطی، علوم سیاسی و مدیریت دولتی معطوف شده است که می‌تواند بستر مناسبی برای تحقق اهداف پژوهشی فراهم کند. پیشنهادهایی نیز در راستای موضوع ارائه شده است. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_99833_d8aa6efd2a9c3029d569539b6e6e8f74.pdf