دانشگاه تهران فصلنامه سیاستگذاری عمومی 2538-5577 1 1 2015 03 21 The Analysis of Affecting Factors in Inefficiency of Iran’s Policy Making System بررسی و تحلیل عوامل موثر بر ناکارآمدی نظام سیاستگذاری در ایران 1 20 57149 10.22059/ppolicy.2015.57149 FA سعید عطار استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه یزد علی خواجه نایینی دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران Journal Article 2015 01 08 <span style="font-family: Calibri;">Policy making is a process that is particular nature and special form in different countries. The nature of policy making system depends on political, economic, social and cultural features. Success or failure of the policy making system in achieving its goal will determine within a cycle of the above factors. In this paper, our main question is why Iran’s policy making system is inefficient. This paper tries to analyze affecting factors in inefficiency of Iran’s policy making system by document method. These factors include non-coherent legal system, unfavorable political structure, multiple social cleavages, inappropriate cultural context, rentier economy and finally lack of discipline policy.</span> <br /><strong> </strong> سیاستگذاری ، فرآیندی است که در نظام­های حکومتی  مختلف، شکلی خاص و ماهیتی ویژه دارد. ماهیت نظام سیاستگذاری  تابعی است از مختصات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی. میزان موفقیت یک نظام سیاستگذاری  یا عدم موفقیت آن در تحقق اهداف نیز در درون چرخه‌ای از عوامل فوق تعیین خواهد شد. پرسش اصلی این نوشتار این است که چرا نظام سیاستگذاری  در ایران تاکنون ناکارآمد بوده است؟ این تحقیق با تکیه بر شرایط اقتضایی جمهوری اسلامی ایران، قصد دارد تا عوامل مؤثر بر ناکارآمدی نظام سیاستگذاری  کشور را در ذیل اجزاء شش‌گانه "نظام حقوقی غیر منسجم، ساختار سیاسی نامساعد، شکاف‌های اجتماعی متعدد، بستر فرهنگی نامناسب، اقتصاد رانتیر و در نهایت مسئله عدم انتظام در سیاستگذاری " با استفاده از روش تحلیل اسنادی مورد بررسی قرار دهد. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_57149_a9815157bc1c5c80b0abac1d30474215.pdf