دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 12 2 2026 06 22 Competition Council: From Regulation To Competition Policymaking شورای رقابت؛ از تنظیم‌گری تا سیاستگذاری رقابتی 129 149 107805 10.22059/jppolicy.2026.107805 FA امیرعباس علاءالدینی استادیار حقوق، پژوهشکده فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0009-0005-2676-2622 Journal Article 2026 07 10 According to the Law on the Implementation of the General Policies of Article 44 of the Constitution, the Competition Council has two powers: adjudication and regulation of monopoly markets, which, according to Article 58, paragraph 5 of the aforementioned law, while granting the Competition Council the power to make policies, is one of its forms, price regulation. In recent years, the Council has been engaged in this regulation in various markets and has used various methods. However, its actions have in some cases been criticized and have been considered by some, as well as the Administrative Court of Justice, as an example of direct "pricing" that goes beyond legal authority. This research, using a descriptive-analytical method, examines the concept, limits, and distinction of the Council's "price regulation" from "pricing." It also analyzes the manner in which this matter is monitored and the nature of this institution's policymaking, looking at the Council's practical practice and the decisions of the Administrative Court of Justice. The findings of this research are the distinction of these two concepts and clarification of the availability of price regulatory for the council as a policy maker in the field of competition so that it is based beyond this jurisdiction with a variety of legal tools to regulate the market of goods and services.  <br />بر اساس قانون اجرای سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی، شورای رقابت دارای دو صلاحیت قضاوتی و تنظیم‌گری بازارهای انحصاری است که مستند به بند 5 ماده 58 قانون مذکور _ضمن اعطای شأنیت سیاستگذاری<strong> </strong>به شورای رقابت_ یکی از اشکال آن، تنظیم‌گری قیمتی است. این شورا در سال‌های اخیر در بازارهای مختلف به این تنظیم‌گری پرداخته و روش‌های متنوعی به‌کار گرفته است. با این حال، اقدامات آن در برخی موارد با انتقاداتی مواجه شده و از سوی برخی و نیز دیوان عدالت اداری، گاه مصداق «قیمت‌گذاری» مستقیم و فراتر از اختیارات قانونی تلقی شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی مفهوم، حدود و تمایز «تنظیم‌گری قیمتی» شورا با «قیمت‌گذاری» می‌پردازد و با نگاهی به رویه عملی شورا و آرای دیوان عدالت اداری، چگونگی نظارت بر این امر را مورد تحلیل قرار می‌دهد. یافته<strong>‌</strong>های حاصل از این پژوهش تمیز این دو مفهوم و احراز وجود صلاحیت تنظیم‌گری قیمتی برای شورا در مقام یک سیاستگذار در حوزه رقابت می‌باشد تا از فراسوی این صلاحیت با ابزارهای متنوع قانونی مبادرت به تنظیم بازار کالاها و خدمات انحصاری نماید. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_107805_7b943770d8465bb831372fffe59a3496.pdf