دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 12 2 2026 06 22 Public Engagement Approach as a Participation-Oriented Framework with Emphasis on Its Application in Urban Policy Making بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری 112 128 107804 10.22059/jppolicy.2026.107804 FA حسین شیرازی استادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-4017-5855 Journal Article 2026 07 09 This article introduces and examines the "public engagement" approach as a participation-oriented framework in policy-making. It aims to transform public participation from an abstract and general notion into a practical and applicable tool for policymakers. As development perspectives move beyond purely economic views, public participation has become central and is now considered a key pillar of good governance. In this context, the public policy approach helps policymakers determine how to engage the public effectively. Public engagement serves as a practical toolbox, allowing policymakers to define objectives, audiences, and policy contexts, and to make informed decisions on levels, stages, and tools of participation through an actionable plan. This article briefly highlights the potential of applying the public engagement approach in urban policy-making to demonstrate its practical value. However, urban policy-making is only one possible field of application, and the scope of this approach extends as far as the breadth of public participation itself. این مقاله با هدف معرفی و بررسی رهیافت «همیاری عمومی» بعنوان چارچوبی مشارکت‌محور در سیاستگذاری تلاش دارد مفهوم مشارکت عمومی را از سطحی انتزاعی و کلی به ابزاری اجرایی و قابل بهره‌برداری برای سیاستگذاران تبدیل کند. با گذار از نگرش‌های صرفاً اقتصادی به توسعه، مشارکت عمومی جایگاهی محوری یافته و به یکی از ارکان حکمرانی خوب بدل شده‌است. دراین راستا، رهیافت همیاری عمومی تلاش دارد تا سیاستگذار را در تعیین نحوه مشارکت یاری رساند. ازاین‌رو همیاری عمومی بمثابه یک جعبه‌ابزار در دست سیاستگذار خواهد بود تا ضمن تعیین هدف از مشارکت عمومی و نیز بر اساس مخاطب و بستر سیاست، درخصوص سطوح مشارکت، مراحل و ابزارهای مشارکت در قالب یک برنامه عملیاتی تصمیم‌گیری نماید. دراین مقاله به اختصار به بسترهای بهره‌گیری از رهیافت همیاری عمومی در سیاستگذرای شهری اشاره می‌گردد تا پتانسیل کاربردی این مفهوم روشن گردد. هرچند سیاستگذاری شهری تنها یکی از ظرفیت‌های بکارگیری همیاری عمومی است و گستره بهره‌گیری ازاین رهیافت به‌اندازه دامنه مشارکت عمومی فراخ خواهد بود. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_107804_9a7d5dbcdb31474b5b27f64f7b5563ea.pdf