دانشگاه تهران سیاستگذاری عمومی 2538-5577 11 4 2025 12 22 Dimensions and Indicators for Evaluating Science and Technology Policies based on The Policy-Making Cycle ابعاد و شاخص‌های ارزیابی سیاست‌های علم و فناوری براساس چرخه سیاستگذاری 150 169 105205 10.22059/jppolicy.2025.105205 FA قاسم آزادی احمدآبادی استادیار علم اطلاعات و دانش‌شناسی، مؤسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران Journal Article 2025 12 22 The purpose of policy evaluation is to examine, analyze, and assess the effectiveness, efficiency, and outcomes of government policies and programs. Despite the adoption of various policies in the fields of science, technology, and innovation, most scientific sectors in the country currently lack a systematic structure, process, or model for evaluating and revising these policies. This study aimed to identify and present the dimensions and indicators for evaluating science and technology policies based on the framework of policy-making time phases. The pre-policy phase of policy evaluation included: alignment and needs assessment, financial resources, human resources, infrastructure, stakeholders, feasibility/risk analysis, planning and objectives, as well as laws and regulations. The concurrent policy phase encompassed: financial and budgetary performance, outputs and outcomes, processes, collaboration and participation, risk and flexibility, capacity building, and social impacts. Finally, the post-policy phase covered economic impacts, social impacts, scientific and technological advancement, educational and academic development, environmental effects, international standing, policy learning, and improvement. Based on the findings of the study, policy recommendations were proposed. هدف از ارزیابی سیاست؛ بررسی، تحلیل و قضاوت در مورد اثربخشی، کارایی و پیامدهای سیاست‌ها و برنامه‌های دولتی است. در حال حاضر، اکثر بخش­ های علمی کشور به رغم اتخاذ سیاست‌هایی در حوزه علم، فناوری و نوآوری، فاقد ساختار، رویه و الگویی نظام­مند برای ارزیابی و اصلاح این سیاست‌ها هستند. این پژوهش در تلاش است تا ابعاد و شاخص‌های ارزیابی سیاست‌های علم و فناوری براساس چرخه سیاستگذاری را شناسایی و ارائه نماید. ابعاد، ارزیابی سیاست‌های علم، فناوری و نوآوری با رویکرد پیشین شامل انطباق و نیازسنجی، منابع مالی، منابع انسانی، زیرساخت‌ها، ذ‌‌ی‌نفعان، امکان‌سنجی/ ریسک، برنامه‌ریزی و اهداف و قوانین و مقررات بود. در مرحله همزمان شامل: عملکرد مالی و بودجه ای، خروجی‌ها و نتایج، فرآیندها، همکاری و مشارکت، ریسک و انعطاف‌پذیری، ظرفیت‌سازی و تأثیرات اجتماعی و در مرحله پسینی دربرگیرنده تأثیرات اقتصادی، تأثیرات اجتماعی، پیشرفت علمی و فناوری، آموزشی و دانشگاهی، زیست‌محیطی، جایگاه بین‌المللی، یادگیری و بهبود سیاستی بود. در انتها براساس یافته‌های مطالعه، پیشنهادهای سیاستی ارائه ‌شد. https://jppolicy.ut.ac.ir/article_105205_2afc4cb06d0995aded2820397864a475.pdf